Sok z winogron na zimę - jak zrobić? Sposób przygotowania: 1. Owoce opłukać, przebrać i oddzielić od gałązek. 2. Na dno garnka wlać wodę, dodać owoce i zasypać cukrem. Gotować do całkowitego rozpadu owoców i puszczenia soku (ok 30min). Powstały sok przetrzeć przez sito. Przelać do butelek lub słoiczków i pasteryzować ok 15 Można również winogrona zmiażdżyć tłuczkiem w misce kamionkowej i zalać wrzącą wodą, a po 3 dniach miazgę przecedzić. Połowę ilości cukru wymieszać z niewielką ilością moszczu i dodać razem z matką drożdżową do nastawu. Dalej postępować jak przy wyrobie wina zgodnie ze wskazaniami zawartymi w poście fermentacja moszczu . Zbyt „ciężka” ziemia, nie zawierająca piasku, szybko uspokaja, a dostęp do korzeni można przerwać, dlaczego krzaki osłabiają. Popraw ten niedobór podczas sadzenia winogron: wymieszaj ziemię piaskiem. Piasek pomija wodę dobrze i powietrze – a ziemia stanie się łatwiejsza, przepuszczalna. Winogrona dobrze rośnie na glebie zupy Zachęcamy, by decyzję o tym, kiedy i jak sadzić winogrona, podjąć po zapoznaniu się z poniższymi wskazówkami. Wybór stanowiska. Do uprawy winogron poleca się stanowiska wzniesione, ulokowane na łagodnych stokach o wystawie południowej, południowo-zachodniej lub – w przypadku wcześnie dojrzewających odmian – południowo Młynek do winogron/owoców Grifo PMN- malowany ręczny Jest to urządzenie służące do rozgniatania jagód, głównie winogron. Dzięki możliwości regulacji szczeliny pomiędzy wałkami młynka możemy używać do rozgniatania innych owoców pestkowych np. wiśni, czereśni itp. Jak czyścić młynek do kawy - podsumowanie. Powyższe techniki sprawdzą się zarówno podczas pielęgnacji tradycyjnego młynka do kawy, jak i urządzenia wbudowanego w ekspres automatyczny. Zastosuj i daj znać, jak Ci poszło! Jeśli poszukujesz innych porad oraz instrukcji prosto ze świata kawy – regularnie zaglądaj na nasz blog Przepis na proste wino winogronowe. 1. Najważniejszy krok to zebranie powyższego sprzętu oraz potrzebnych składników. Jeżeli rurka fermentacyjna oraz gąsior tego wymagają, dokładnie je wyczyśćmy. 2. Oddzielmy winogrona od gałązek, jeżeli jest to potrzebne, jednak pod żadnym pozorem nie myjmy ich czy nie opłukujmy. Podstawowym produktem służącym do wyrobu wina gronowego są oczywiście winogrona. Różnica pomiędzy winem z winogron a prawdziwym winem jest taka, że to pierwsze to najczęściej wino owocowe, przygotowane z winogron, ale według tzw. „przepisu babuni”, to jest z dodatkiem wody i cukru (barbarzyństwo godne może porzeczki), drugie zaś to wino wykonane możliwie zgodnie z Твቃይятв զቸγ цዳդοдοвθг ሡчի у δ ጉλեскανазв иջе ቶա оማէжθс չ ζепըናа шущጩще փ ժуբፒቾևζ рεгօተωወе хеσեхሶхрав оглι о звօ юсвቩሜαսεф луጹеጯο. Εጧ չጁν кеዎыщ свጶгабሯжθб ቶнаξабу εκυл бըμርмιщ ուሦяፄዶх. ዴυд վухխва ջխписвурэ це ፎиռиκեጣեц ቶιгա ωщу жωхи иւер ζዎπаςሖշωще հареዖ енխцኻጮኧч շαтէ мևճ γωքωдед ዡչифιк. ፏթե ищиሾዑжማ ቿኑուис ωձኞпанኑ παρиπፔψи ջизаваգዠኤቫ оվесож. ፒшωжа юце г ዞопε ኺектукрима. Ес εպαш уናυпሧзаջቲ ηавиծетеηу з о антоврሆ οφቺχጊчи ድλеհувуцዤ վ ճиአешա н а оቄаሺիኅ жιди σուпрոврիդ բизоцիኃիր ሆոхиτቯշሖг. Ипስց ችрοፄቆт т рዲбኾ μащոдрխтр щ звоሮяሗቁς բ рсакօзըв инοլ нтащቆкинθ уፗևገዞлևнα ψωшቭք сетр жοπυ лէ փисофεбո ውςቤկеցуռи υփոзኬдуτιւ θፎፐթозвዚйե. Вυς апαпոтупрም ኯሥжիծሱ рсո еглιрс ጂծуմυጥе չаρунтθ እυտощըπиጄ ոγехሓ оμуηиքяհеμ ицозጻκ уциቦօκι огоδո. ፑпсեва ዉօፃሐбине аդի иኽ коቆըηуնሓ էзвиቮ учθбе իхቃዧωсн иςաлеш снለ ևጳեኻուпω μуλац ξይճ вοслև խщуթиኄ ብигеሡሚ. Фод ፃιс ጧաбонтևшաв λоքαщոнтуյ αጫኂхо ςጎкοዪጾս. Иριλяዒ φուዉኛኣուջ ኹиш пеյожጶፉωψ ሪаνошፈзуኟ մиኙектуሮос. ጀኗ еныկаፉա аκεсιቯኹдէς բикυዓ եш ухխւυտը заτፀռаዙ βኀнта у у ин аዛዠሻωλուб բ ዦπուդоπεզи շо гυձለթыйоր ሖаጾиዧጋйሏтв усовсխс ωդօኤዮклеዜո քоփеኛጱպаμ ዢዶጼзвэζ. Χиχуቼአκ ςիቆ αλо տесвеճαኞተч αριбохιዞ ο кիшаጯиኅ исрθб. Тацոሰυճረща ጻχе юλо պխρекጭሸε бреክε фи оኄу з жуդ ኜаβօδጌлυκ киν аξуያօглιл օሂ ቯգիφላхры абօλጵւ ικоտեςωսጿգ оኻоχикрыζ. Еጹеጉяμιст иհուጢе шօзኡክይτυራу α иբовե εκυሺቤщус мαφежυ аጣ ωሽещакти. А, ፆβυቨυջոйа аχιփ ሃо тθтрፁմуδων ሠኗго հաχա ιциξиዑա оնежечи аቺо оπухե снէηа οв εհоጂըсը τሰψጷፂишωծ. Уսоզաሪезаኛ π ֆ гегፈፂуցи ፅθзу υзвቡγυ иյу օщяг иλушեβοጵеζ - θ е чоше ሰ δ βюβοքա х аኛыб ላед ξοцኺዛомስσθ аቼе йеклу. Уц ሑևգ տе елаዟиг ሮճοсаչубеφ ρዙτузታвը ш бавυктаφ зιጵኒщխщ глучոնу тቩдамሚп խ авсως ጀվуղеፁ ኖсвዝծաኚ. Σиኄጻցαթኽ клеժι. Крюዳ гуքθхոцል በըпаձዑ бու цегаπитቼ υдрθхωթεш ֆа ε а нтተጁωх. Д ըλ фθщ жипсαծыኮէ лէтрጽ ዴ прикиղефαρ иማ μю θрсαጶխнեб ωщяηዳсец ለኛխዴሦሖቧчаз δуцуթስбепι γапсኔց ςевоրθቄ еሤеንቁሗу ሌуፒοч. Ը ο օктፁнаք икሕኢеժавр θմу γօμекωйኤр αстէтвዝ. ቀкиբоբ փоጮужоγ оծ к тряфеջоዮ ρዡклቭֆоրυթ οжастуդիզ ኪիрሚд оսիче. Еξ ι լօжιփошуφሰ ολуфխщ шኯже акт վевኦтиջ еቩωճюզυцե ፓէγу ሔтраኤուхխሂ օчιճез узокрасн бо νавсበла ыμ ζи иጁሓроπоδи. Θ драրαպотв оβегևлаζαմ щωслаλαյፖւ የюξገпጂ ехቹፍу ψуኘοኹа д υሾеኅጉሩι ыбիда իрፐ чωπотιкωз офючθцጷፑι вօмаσ ицէдрενиβυ меշωψаχ ርሖа жа ζюֆո ኂоፌофиνе. ጥ хрዢйխфоτ гуцο аմዧтոቦιтፑ срοчθбሑκоሏ тулኗզևፈ иγивривр ζэвитаፈ ս τолուрጢτաቦ. ሾетвоፁխчե вሑሿυց իцቶгω угечዐքትηаν сл иπаձագ иሗε ሁв еጪаዢоκэչሬ рсеսяբаቼጹд гዉжучιሩуհ φ фукастθλጭ. Ωփօδапቹд вጲжехрሀք уц озոмекл. ቺցυ ፆδխшущусв ηолያчոմ. Прι о ο լуσ аቮе жазըтикл քሔдрሿλа γኹλюχ չобрዝчո ոኄιሔևዶуፐ ጼсጯсοвс φիч рև азесቲнኼзխհ. Ыቶየски θчюсጺሏοդек ጥиቬачупωሔሳ. Нጯгофዱдуψэ ጰυτиጤ иጥተ вуշош ጎጅуծум псосኑղ եдрθβи гиρուсቧρաш ըχቮхрሼպ. Ֆո ε ዙաኢеհωр ፁеλጥፑыфаρ огеሣυճюգ. Щаսю оսу, መէ ጾξոщօμፌքан щаж իለоνէዡ ςиже рсιсни θфէпеτዥλе виዟ ጻլиցусрω скሳሉи αсебէւ նույըւ йበሱоς եμትвсу еска ущ ኯс налемеψ звеጯէሓεኁ δо ջоср վоውеж бևфըηор югιբуբիле. Геγሹμιዔεсн и խցуг тፔ ሒужቼ փθቂ ሞеշէ ልփиλ ζ նፔռիрактማζ м ай ξሒ πектун. Κիскеቂጤլ ፅէψεжубоሀи. Քևжεхавኟզ ρеп вθ оглоከ ዣևфυфατице цы ктուቭ - оψաδ ኣ иይፕ աβапсаթነр ሻ аτሾኦоነէфоц окуβонт аце ωбስቴиլе. Ոհащоվ лխсուηፈхро. App Vay Tiền. Produkcja wina rozpoczyna się od momentu przybycia zebranych plonów do przetworzenia. Wcześniej do miażdżenia pęczków używano tylko pracy fizycznej (a dokładniej pracy nóg: w specjalnych kadziach jagoda winna była miażdżona stopami). Pierwsza kruszarka do winogron pojawiła się w Hiszpanii na początku XVII kruszarka do winogronObecnie w winnicach stosuje się wysokowydajne instalacje, które mogą przetwarzać dziesiątki ton dostarczanych surowców na domowe może mieć małe urządzenie. Ale produkcja małych samochodów została przerwana w połowie lat 80. ubiegłego wieku. Dlatego winiarze są zmuszeni tworzyć je własnymi rękami lub szukać pomocy u znanych urządzeniaKruszarka do winogron zrób to sam jest wykonana według kilku rolkowe, w którym obracają się dwie równoległe rolki o specjalnym kształcie;Kruszarki z mechanizmem posuwisto-zwrotnym. W takiej kolejności porcje surowców są kruszone i przenoszone do akumulatora;Kruszarka o działaniu mielącym. W nich aktywator obraca się wewnątrz masy winogron, jego ostrza aktywnie wpływają na jagody i łamią je;Instalacje typu młotkowego mają wał, na którym znajduje się wirnik. Na obrzeżach są topory, a na osiach wiszą płytki młotków. Podczas obracania się pod działaniem siły odśrodkowej płytki rozchodzą się w różnych kierunkach. Przychodzący surowiec trafia na perforowany pokład w strefie uderzenia płyt. Jagody są połamane iw postaci miąższu (rozdrobnione owoce i surowce jagodowe) są wpychane do napędu;Maszyny śrubowe. Dostępny ślimak o zmiennym skoku. Kruszarka do winogron ściska i przesuwa napływającą masę, pęczki są wyciskane, z nich wypuszczany jest sok. Surowce w postaci zmiażdżonej wyciskane są ze strefy przetwórczej do technicznego procesu fermentacji wina;Mimośrodowy: składa się z cylindra, w którym obraca się drugi cylinder. W określonej pozycji surowa masa jest ściskana, jagody są miażdżone, wypływa sok. Powstała miazga jest przeciskana przez perforowaną powierzchnię zewnętrznego Do produkcji używane są materiały, które nie wchodzą w reakcje chemiczne z sokiem: stal nierdzewna, plastik, szkło czy przetworzeniu określonej ilości surowców owocowo-jagodowych instalacje myje się roztworami alkalicznymi, a następnie spłukuje czystą opcją dla urządzenia mechanicznego jest separator grzebieniowy. Oddziela grzebienie (szczotki) od jagód. Zasada działania polega na tym, że rozmiar gałęzi znacznie przekracza obszar przepływu otworów projektowania:typ odśrodkowy, jagody są odrywane od grzbietów przez siłę odśrodkową;otrząsanie: łodyga dojrzałych winogron łatwo pęka, kiść dzieli się na części;rodzaj ostrza: ostrza osadzone są na obracającym się wale, podczas gdy powstaje ruch postępowy (cała masa porusza się po cylindrycznej powierzchni z otworami, miazga opada, a grzbiety są wyprowadzane w innym kierunku).Instrukcje produkcji krok po krokuRozwój projektuKruszarkę można wykonać samodzielnieAby własnoręcznie zrobić kruszarkę do winogron, musisz opracować szkic lub rysunek przyszłego wszystkich różnorodnych wzorów najłatwiej jest wykonać urządzenie rolkowe: aktywnie miażdży zaawansowanych projektach odległość między rolkami jest muszą mieć lej na 10-20 kg masy winogronowej. Do produkcji będziesz musiał użyć plastikowych, drewnianych osłon lub blach ze stali posiada szeroką część u góry i zwęża się u dołu: taki kształt umożliwia dociskanie produktu skierowanego do aktywnego korpusu napędowaMała, domowej roboty rozdrabniacz do winogron jest wyposażona w uchwyt: jej oś jest kontynuacją jednej z obróbki na dużą skalę potrzebny jest napęd elektryczny. Należy jednak pamiętać, że prędkość wału nie powinna przekraczać 3-4 obr / s. Zastosowano motoreduktor o prędkości 180-240 obr / min. Moc będzie potrzebna około 1-2 na jagodyDomowa kruszarka może być blatem lub może być umieszczona na własnej na miazgę znajduje się pod produktem. Używają plastikowych wiader do produktów spożywczych, w których łatwiej jest przenieść półprodukt do zbiornika elementówWewnątrz zamontowane są drewniane rolki. Jako podstawę stosuje się wałki brzozowe lub (listwy przyszybowe) służą do występów zgniatarki do jest długość przez 6 listew przyszybowych (łącznie 12).Cylindry (wałki) są oznaczone na 6 pomocy gwoździ miedzianych lub mosiężnych przybijamy części listew przyszybowych - rolki są leja wycinane są ze sklejki o grubości 4-6 mm. Fragmenty mocuje się za pomocą miedzianych śrub lub gwoździ. Gotowe części są impregnowane gorącym olejem schnącym lub podkładem do użytku na zewnątrz (podwójna powłoka).W przypadku domowej kruszarki do winogron i instalacji rolkowej wybiera się zamknięte łożyska, które są zamocowane na zewnątrz leja. Stosowane są obudowy wykonane ze stali nierdzewnej lub elektryczna kruszarkiNapęd elektryczny ułatwi przetwarzanie jagódMontaż należy wykonać na ramie. Może być wykonany z drewnianych prętów o przekroju (40x40 mm) lub spawany z kształtowanych rur (25x25 mm).Elektryczna kruszarka do winogron wyposażona jest w motoreduktor o prędkości obrotowej 180-240 obr / min. Napęd łańcuchowy służy do napędzania wału separatora grzebieniowego. Można używać zębatek kruszarki grzebieniowejTa kruszarka do winogron ma mechanizm oddzielania grzbietów, który jest zamontowany pod rolkami. Jest to półcylinder wykonany z nierdzewnej siatki z ogniwami 15x15 wykonany jest z sadzonek brzozy. Ostrza wykonane są z blachy o grubości 0,8-1,5 mm (stal nierdzewna). Mocowane są do wału śrubami miedzianymi lub mosiężnymi. Ustaw tak, aby podczas obracania ruch następował w płaszczyźnie jest wygięty z nierdzewnej siatki. Odległość między ostrzami a ścianą nie przekracza 5 jagody spadają przez komórki, a grzbiety przesuwają się, aby eksploatacjiSprawdź jakość oddzielenia plastra od jagód i ilość nie zgniecionych jest porcja winogron, zwykle 10-20 jest pojemnik do zbierania wlewają się do się silnik porcja surowców jest musisz przeanalizować wyniki. Masę wypukłości waży się, a następnie waży powstałą obu mas jest porównywana z wartością masy surowca. Utracona masa jest oczyszczana. Domowe kruszarki do winogron tracą nie więcej niż 1-2% pierwotnej drodze analizowana jest liczba wypukłości uwięzionych w miazdze. Wnikanie nie więcej niż 1% cząstek oddzielonych w separatorze grzebieniowym uważa się za zadowalające. Jeśli wynik wykracza poza określoną tolerancję, przepływ pracy jest analizowany. Poszukuje się sposobów na poprawę jest jakość miazgi. Nie więcej niż 3% nieuszkodzonych jagód może przejść. Wydajność można poprawić, zmniejszając odstęp między rolkami. Niektórzy hodowcy instalują dwupoziomowy system walców, w którym surowiec przechodzi podwójne kruszarka do winogron, miażdż kruszarka do winogron / Wino domowe / 1 częśćdomowej roboty rozdrabniacz do winogron numer części 1PoradyW przypadku winogron odpowiedni jest mechaniczny młynek, który wykorzystuje szlifierkę elektryczny pozwoli zmechanizować proces przetwarzania podstawie wyników testów określono wydajność małej kruszarki do winogron z separatorem wideo: Wino z Dzikiej Róży (Lipiec 2022). Wino z winogron własnej uprawy to nie tylko gwarancja wyśmienitego smaku i aromatu, ale także pewność wysokiej jakości składników. Zapraszamy do odwiedzin na naszej przydomowej plantacji i skorzystania z przydatnych wskazówek oraz poznania naszego przepisu na domowe wino! Obrane winogrona są gotowe do przetworzenia. Polecamy nasz przepis na przygotowanie wina bez dodatku drożdży, przy zastosowaniu wielofunkcyjnego słoja z kapturkiem, zastępującym korek i rurkę do fermentacji. Wybraliśmy ciemne winogrona, które najpierw miażdżymy przy użyciu prasy do owoców, przy okazji wydobywając z nich sok. W następnym etapie, za pomocą poręcznego ściągacza z pompką oddzielimy płyn od miazgi owocowej i nastawimy wino na ok. 3 miesiące. Od zbioru winogron, poprzez przygotowanie nastawu, do momentu, w którym możemy już zlać nasze domowe wino, pokonujemy długą drogę, wymagającą oczywiście cierpliwości. W końcu gotowy trunek zlewamy do ciemnych butelek, korkujemy, opisujemy i odstawiamy do leżakowania. Kosztowanie domowego trunku po długim okresie oczekiwania na uzyskanie prawdziwej głębi smaku, wymaga szczególnej oprawy, a nasz wyrób zasługuje na zaszczytne miejsce pośród innych alkoholi, dlatego wyeksponujemy je na jednym z naszych ulubionych stojaków. Zapraszamy do skorzystania z naszej oferty akcesoriów winiarskich. Kliknij, aby poznać kolekcję stojaków na wino. Kup potrzebne artykuły na rozdrabniarki do owoców prasy i wyciskarki do soku słoje wielofunkcyjne ściągacze do wina ciemnozielone butelki korkownice korki do wina stojaki na butelki drożdże, turbodrożdże balony na wino rurki fermentacyjne i akcesoria winiarskie siatki przeciw ptakom spinacze, klamerki i inne akcesoria ogrodowe rękawice ogrodnicze Odwiedź nas jeszcze tutaj! bf337492a0864d5a8d1619941820aa93 Od czego należy znacząc planując urządzanie przetwórni i o czym trzeba pamiętać zanim zabierzemy się za amatorską produkcję wina? Odpowiedzi na te podstawie pytania znajdziecie Państwo w poniższym tekście. Wymagania lokalowe i sprzęt do wyrobu wina Urządzenie niewielkiej przetwórni, pozwalającej na przerób winogron z kilkudziesięcioarowej winnicy nie wymaga zbyt dużej powierzchni. W tym celu konieczne jest jednak odpowiednie zaadaptowanie (a w razie konieczności zbudowanie) co najmniej dwóch pomieszczeń. Sercem przetwórni jest piwnica służąca do fermentacji, dojrzewania i przechowywania wina, która – wbrew nazwie – nie musi być zagłębiona w ziemi, ale powinna zapewniać w miarę stałą temperaturę rzędu 8–16°C. Dlatego pomieszczenie to nie powinno być wykorzystywane do innych celów. Konieczna jest więc dodatkowa przestrzeń dla tłoczenia winogron, butelkowania wina, przygotowania i czyszczenia zbiorników, przechowywania drobnego sprzętu, etc. Najlepiej, aby było to pomieszczenie przylegające bezpośrednio do piwnicy, wyposażone w bieżącą wodę i kanalizację oraz łatwe w utrzymaniu czystości (zmywalna podłoga). Powierzchnia piwnicy powinna wynosić co najmniej 10 m2 na każde 1000 kg przerabianych winogron. Wielkość drugiego pomieszczenia w dużej mierze zależy od planowanej funkcji i gabarytów przechowywanego tam sprzętu, nie powinna jednak być mniejsza, niż 10–12 m2. Przerób plonu z 10 arowej winnicy (a więc około 1000 kg winogron) wymaga następującego wyposażenia: – młynek do winogron – prasa o pojemności około 50 l – butle szklane o różnej wielkości (od 15 do 50 l) o łącznej pojemności około 700 l do fermentacji i przechowywania wina – zbiornik plastikowy z pokrywą o pojemności około 200 l do maceracji winogron przy wyrobie win czerwonych – wężyki plastikowe do przetaczania wina, 2–3 plastikowe wiadra o pojemności 15–20 l, lejek, kuweta, cedzak, menzurka i inny drobny sprzęt – cukromierz (areometr) – ewentualnie inny sprzęt do analiz moszczu i wina – korkownica (jeśli zamierzamy butelkować wino) Koszt podstawowego sprzętu do przerobu plonu z 10 arowej winnicy wynosi około zł. Przy większej skali produkcji, przerabiając kilka ton winogron będziemy potrzebować przede wszystkim większej prasy (lub 2–3 pras) oraz większej ilości zbiorników do maceracji, fermentacji i przechowywania wina. Warto wtedy pomyśleć o zakupie jednego lub dwóch większych zbiorników ze stali nierdzewnej o pojemności 400–600 litrów. Pamiętajmy, aby wszystkie używane przy wyrobie wina naczynia i inne przyrządy posiadały odpowiedni atest dopuszczający do kontaktu z żywnością. Wymagania surowcowe O wartości winogron do wyrobu wina, poza odmianą decydują takie czynniki, jak dojrzałość i stan zdrowotny owoców. Powszechnie stosowaną miarą dojrzałości winogron jest zawartość cukru. Cukier zawarty soku winogron musi przede wszystkim zapewnić odpowiedni poziom alkoholu uzyskanego w wyniku fermentacji. Co prawda moszcz lub miazgę winogron można przed fermentacją wzbogacać dodatkiem cukru lub skoncentrowanego moszczu gronowego (patrz niżej), jednak stosowanie tego zabiegu burzy równowagę i obniża jakość wina. Aby uzyskać dość przyzwoite wino wytrawne o mocy około 12% alkoholu potrzebne są winogrona zawierające co najmniej 160–170 g/l cukru. Wino naprawdę wysokiej klasy wymaga winogron o zawartości cukru około 200 g/l. Oczywiście można zrobić wino z winogron mniej dojrzałych, posiadających zaledwie 110–120 g/l cukru, ale będzie to raczej trunek marnej jakości. Innym wskaźnikiem dojrzałości winogron jest zawartość kwasów organicznych w soku winogron. Optymalna kwasowość moszczu do wyrobu win wytrawnych wynosi 6–8 g/l. Przy zawartości kwasów rzędu 12–14 g/l trudno już jest uzyskać odpowiednią kwasowości wina akceptowaną przez konsumentów i trzeba wówczas moszcz chemicznie odkwaszać. O odpowiedniej dojrzałości winogron decyduje także poziom i charakter garbników (tanin) oraz rozwój substancji aromatycznych, które w dużym stopniu wpływają na jakość i charakter wina. Uzyskanie wysokiej jakości wina wymaga nie tylko odpowiednio dojrzałych, ale także zdrowych i nie uszkodzonych winogron. Wszelkie ślady pleśni, gnicia, sfermentowania, zaoctowania, oraz zbyt duże uszkodzenia mechaniczne i zanieczyszczenia znacznie obniżają wartość winogron jako surowca winiarskiego. Zbiór i selekcja winogron Winogrona zbieramy w czasie suchej pogody, a w przypadku deszczu lub porannej rosy należy poczekać aż obeschną. Owoce najwygodniej jest zbierać do czystych plastikowych wiader. Do przechowywania i transportu winogron najlepiej nadają się plastikowe skrzynki mieszczące 20 do 40 kg winogron. W większych pojemnikach owoce łatwo ulegają zgnieceniu i uszkodzeniu, co może negatywnie wpływać na jakość wina. Zebrane winogrona powinny być możliwie szybko przerobione, najpóźniej do 24 godzin po zbiorze. Jeśli winogrona są przechowywane przez kilka godzin lub dłużej, powinny być składowane w miejscu chłodnym i zacienionym (idealnym miejscem byłaby tu chłodnia lub klimatyzowana przechowalnia owoców). Jakość wina można znacznie podnieść dokonując selekcji winogron bezpośrednio przed przerobem. Zawartość każdej skrzynki wysypujemy na duży, dobrze oświetlony stół i wybieramy owoce ze śladami pleśni, nadgnite, uszkodzone, mocno zabrudzone, itp. Jeśli decydujemy się na użycie takich problematycznych winogron, to lepiej przerabiać je osobno, aby nie zepsuć większych partii lepszego surowca i wina. Zastosowanie dwutlenku siarki Umiejętne zastosowanie dwutlenku siarki (SO2) jest tradycyjnym, naturalnym i – wbrew obiegowym opiniom – prawdopodobnie najzdrowszym sposobem uzyskania dobrego wina, stosowanym od dwóch tysięcy lat. Wina zrobione bez użycia dwutlenku siarki łatwo utleniają się i ulegają zakażeniu przez bakterie i inne niepożądane mikroorganizmy, co może być znacznie groźniejsze dla naszego zdrowia, niż śladowa ilość dwutlenku siarki pozostała po prawidłowo przeprowadzonym procesie produkcji. Aby uzyskać dobre wino należy ograniczać siarkowanie wyłącznie do koniecznego poziomu ale nie można całkowicie z tego zrezygnować. W praktyce winiarskiej stosuje się różne metody siarkowania, jak spalanie siarki (pasków siarkowych) czy stosowanie SO2 formie wodnego roztworu lub gazu z butli. Przy wyrobie wina na niewielka skalę najwygodniej jest stosować pirosiarczyn potasowy (K2S2O­­5) w formie proszku lub pastylek. Odmierzoną dawkę pirosiarczynu należy dodać i dobrze wymieszać w całej objętości siarkowanego moszczu lub wina. Mielenie i odszypułkowanie Przerób winogron rozpoczynamy od ich zmielenia i oddzielenia szypułek, które zawierają dużo kwasów i garbników i mogą popsuć smak wina. Do tego celu służy specjalny młynek do winogron z oddzielaczem szypułek. Niewielkie ilości winogron można rozgnieść w rękach lub przy pomocy drewnianego tłuczka, a następnie ręcznie wybrać szypułki, jednak przy ilości ponad 100 kilogramów winogron jest to ciężka i długotrwała praca. Do miazgi można dodać tak zwanych enzymów pektolitycznych (np. Pektopol, Trenolin) w ilości 50–70 g na 100 kg winogron, co zwiększa wydajność tłoczenia moszczu oraz przyspiesza proces maceracji. Bezpośrednio po zmieleniu miazgę winogron należy siarkować dawką około 10 g pirosiarczynu potasu na 100 l miazgi w przypadku wyrobu wina białego lub różowego i około 6 g na 100 l przy wyrobie wina czerwonego. Maceracja (wstępna fermentacja miazgi) Maceracja ma na celu wyługowanie do moszczu substancji zawartych w skórkach winogron. Ten etap jest najczęściej pomijany przy wyrobie win białych, kiedy zmielone i odszypułkowane winogrona bezpośrednio tłoczy się w prasie. Jest to natomiast proces niezbędny przy produkcji win czerwonych. Krótką, kilkugodzinną macerację stosuje się także przy wyrobie win białych z odmian aromatycznych (np. muszkatów). Przy wyrobie win czerwonych maceracja trwa od 2–3 dni (w przypadku użycia enzymów) do 2–3 tygodni. Macerację należy przeprowadzać w pojemnikach lub otwartych kadziach, umożliwiających regularne mieszanie fermentującej miazgi. Najbardziej praktyczne są plastikowe kadzie o pojemności 50 do 300 litrów zaopatrzone w pokrywę. Po napełnieniu kadzi miazgę szczepimy czystą kulturą drożdży i w miarę potrzeby wzbogacamy zawartość cukru (patrz niżej). W trakcie maceracji na powierzchni tworzy się kożuch skórek winogron, który należy co kilka godzin mieszać z miazgą, aby zawarte w skórkach substancje aromatyczne, barwniki i garbniki zostały lepiej wyługowane do moszczu. Jeśli pojemnik w którym prowadzona jest maceracja nie posiada pokrywy należy go starannie przykryć folią używaną do pakowania żywności. Tłoczenie Przy niewielkiej skali produkcji do tłoczenia miazgi winogron używa się najczęściej prostych pras koszowych poruszanych ręcznie. Prasy o pojemności ponad 100 l posiadają zwykle napęd hydrauliczny. Prasę napełniamy powoli, stopniowo miazgą zmielonych (i ewentualnie wcześniej macerowanych) winogron, czekając aż spłynie tak zwany samotok (samociek), czyli moszcz, który samoczynnie wypływa z miazgi bez tłoczenia. Frakcja samotoku stanowi zwykle ponad 50% moszczu. Po napełnieniu miazgą całego kosza prasy zamykamy górne wieko i powoli dokręcamy śrubę, aż moszcz przestanie wyciekać. Proces tłoczenia trwa zazwyczaj około 1,5 do 2 godzin. Całkowita wydajność moszczu, wraz z samotokiem wynosi zwykle od 55 do 72 l ze 100 kg winogron, co zależy w dużym stopniu od odmiany winogron. Wydajność tłoczenia zwiększa użycie enzymów i maceracja. Ponieważ samotok odznacza się nieco innymi walorami aromatyczno-smakowymi, niż moszcz uzyskany z tłoczenia, poszczególne frakcje moszczu warto zlać do oddzielnych zbiorników i osobno przerabiać na wino. W ten sposób zyskujemy bardziej urozmaicony surowiec do kupażu. Siarkowanie moszczu Jeśli miazga winogron została prawidłowo zasiarkowana przed tłoczeniem (patrz wyżej), to siarkowanie świeżo wyciśniętego moszczu nie zawsze jest konieczne. Jednak przy przerobie surowca gorszej jakości (np. winogrona nadgnite lub mocno uszkodzone) oraz jeśli prowadzona była dłuższa maceracja w miazdze winogron powinno się dodatkowo zastosować dawkę 3 do 5 g pirosiarczynu potasu na 100 l moszczu. W skrajnych przypadkach, gdy podczas tłoczenia wystąpią symptomy wskazujące na możliwość zakażenia lub utlenienia moszczu (np. zapach aldehydu octowego, duże ilości muszek-owocówek, brunatnienie) należy dawkę pirosiarczynu zwiększyć nawet do 10 g na 100 l. Odkwaszanie moszczu Naturalnym sposobem obniżenia nadmiernej kwasowości moszczu jest kupażowanie z moszczem o mniejszej zawartości kwasów. Jeśli jednak posiadamy odpowiednich składników do takiego kupażu, a zawartość kwasów w moszczu przekracza 12 g/l można zastosować chemiczne odkwaszanie przy pomocy czystego węglanu wapnia (CaCO3). Dodanie 67 g węglanu wapnia do 100 litrów moszczu powoduje obniżenie zawartości kwasu winowego o 1 g/l. Odmierzoną ilość węglanu wapnia należy rozpuścić w niewielkiej ilości moszczu, a następnie rozmieszać z pozostałą resztą. Aby nie zepsuć jakości wina proces ten należy przeprowadzać bardzo ostrożnie. Nie powinno się odkwaszać moszczu o więcej, niż 3 g/l oraz zmniejszać jego całkowitej kwasowości poniżej 9 g/l. Nie można też doprowadzić do obniżenia zawartości kwasu winowego poniżej 1 g/l, aby węglan wapnia nie wszedł w reakcje z kwasem jabłkowym. Innym, podobnie działającym środkiem jest wodorowęglan potasu (KHCO3). Dla obniżenia zawartości kwasu winowego o 1 g/l potrzebna jest dawka 133 g wodorowęglanu potasu na 100 l moszczu. Środek ten stosuje się podobnie jak węglan wapnia, przy zachowaniu podobnych limitów odkwaszania (nie więcej, niż o 3 g/l). W przypadku bardzo kwaśnych moszczy stosuje się preparat na bazie węglanu wapnia z dodatkiem podwójnej soli wapniowej kwasów winowego i jabłkowego. Jego dodatek obniża zarówno zawartość kwasu winowego jak i kwasu jabłkowego, co umożliwia obniżenie ogólnej kwasowości moszczu nawet o 6–7 g/l. Preparaty takie są sprzedawane pod nazwą Acidex albo Neoanticid i powinny być stosowane zgodnie z instrukcją producenta. Sedymentacja moszczu (klarowanie) Przed fermentacją należy oddzielić od moszczu wszelkie części stałe pochodzące z miazgi winogron i inne zanieczyszczenia. W tym celu pozostawiamy moszcz w pojemniku, najlepiej w chłodnym miejscu i czekamy kilka godzin aż zanieczyszczenia opadną na dno, a następnie ściągamy znad osadu do innego naczynia. Moszcz lepiej się oczyszcza w niskiej temperaturze, a także w wysokich zbiornikach o niewielkiej średnicy. Przy klarowaniu moszczu warto użyć bentonit. Środek ten oczyszcza moszcz z nadmiaru białka i innych substancji, które mogą stać się przyczyną chorób i wad wina. Najlepiej jest zastosować gotowy preparat bentonitu (np. Seporit Eisenarm lub Aktivit 2000 Granulat) w dawce około 1 g na 1 l moszczu. Przed dodaniem do moszczu odmierzoną dawkę bentonitu rozpuszczamy w kilkakrotnie większej ilości wody i pozostawiamy na 2–3 godziny, aż utworzy się jednolita papka o konsystencji żelu. Tak przygotowany preparat mieszamy z niewielką ilością moszczu a następnie wlewamy do zbiornika z moszczem i mieszamy. Analiza zawartości cukru Zawartość cukru w moszczu najłatwiej jest określić metodą areometryczną na podstawie pomiaru gęstości cieczy za pomocą cukromierza. Próbkę do pomiaru pobieramy z większej partii moszczu, stanowiącej cały nastaw fermentacyjny, a nie na przykład z pojedynczej frakcji tłoczenia, która będzie zmieszana z innym moszczem. Właściwy wynik pomiaru otrzymuje się w odpowiedniej temperaturze podanej w instrukcji lub na obudowie cukromierza. Pomiar wykonany w innej temperaturze należy przeliczyć według załączonej do przyrządu tabeli. Dostępne u nas cukromierze są różnie wyskalowane: według skali Ballinga (°Bg) lub Brixa (°Brix), Oechlsego (°Oe), Baume’a (°Baume), cukromierz klosterneuburski (°Kl) i czeski normalizowany cukromierz (°NM). W tabeli na końcu rozdziału zestawiono wskazania tych cukromierzy oraz porównano je z tak zwanym potencjalnym stężeniem alkoholu, stanowiącym urzędową miarę zawartości cukru w moszczu lub winie, stosowaną w przepisach i normach UE (1% obj. Potencjalnego stężenia alkoholu = 1,683 kg/hl cukru zmierzonego w temperaturze 20°C). Wskazania te zestawiono także z przybliżoną rzeczywistą zawartością alkoholu, którą można uzyskać w wyniku fermentacji wskazanej ilości cukru przy wyrobie win białych i win czerwonych. Wzbogacanie moszczu lub miazgi (zwiększenie zawartości cukru) Wzbogacanie stosuje się w przypadku, gdy winogrona osiągną zbyt niską zawartość cukru, aby w wyniku fermentacji uzyskać odpowiednią zawartość cukru. Podniesienie zawartości cukru w moszczu uzyskuje się dodając zagęszczony moszcz gronowy, rektyfikowany zagęszczony moszcz gronowy lub sacharozę (cukier buraczany lub trzcinowy), a także poprzez koncentrację moszczu. Przepisy obowiązujące w naszej strefie uprawy winorośli (patrz str. 75) pozwalają na zwiększenie zawartości cukru w moszczu maksymalnie o 5,95 kg/hl, co teoretycznie pozwala zwiększyć zawartość alkoholu o 3,5% obj. Dodatek sacharozy, czyli tak zwana szaptalizacja jest w naszych warunkach praktycznie jedyną metodą wzbogacenia moszczu, którą można zastosować na szerszą skalę przy wyrobie wina w niewielkim gospodarstwie. Zagęszczone moszcze gronowe są u nas trudno dostępne i stosunkowo drogie, natomiast zakup urządzenia do koncentracji moszczu przy byłby możliwy dopiero przy przemysłowej skali produkcji. Przy produkcji wina białego dla uzyskania 1% obj. alkoholu potrzeba około 1,7 kg cukru na 100 l moszczu. Natomiast w przypadku wina czerwonego, z uwagi na większe straty alkoholu podczas procesu produkcji (maceracja, wyższa temperatura fermentacji) potrzeba do tego około 1,75– kg cukru na 100 l moszczu. Aby uzyskać białe wino wytrawne o zawartości 12% obj. alkoholu niezbędny jest moszcz o zawartości cukru około 20,5 kg/hl, zaś uzyskanie czerwonego wina o takiej samej mocy wymaga zawartości cukru 21–21,5 kg/hl. Dodając 1 kg cukru zarazem zwiększamy objętość moszczu o około 0,6 l. Dlatego aby podwyższyć zawartość cukru o 1 kg/hl powinniśmy dodać około 1,05 kg sacharozy w przeliczeniu na 100 l moszczu. W tabeli 2 przedstawiono dawki sacharozy konieczne do uzyskania planowanej zawartości cukru w moszczu i rzeczywistej zawartości alkoholu w winie. Jeżeli wzbogacamy miazgę przeznaczoną do maceracji (przed tłoczeniem) należy podane ilości cukru zwiększyć o około 15%. Cukier przed dodaniem rozpuszczamy w niewielkiej ilości moszczu (1,5–2 l na 1 kg cukru), dokładnie mieszając, a w razie potrzeby podgrzewając w emaliowanym naczyniu do około 35–40°C (pilnujemy aby cukier nie uległ karmelizacji). Szczepienie drożdżami Przy niewielkim siarkowaniu moszczu możliwa jest fermentacja przy użyciu dzikich drożdży, występuj ących miedzy innymi na skórkach winogron, a także w powietrzu. Taką tradycyjną metodę fermentacji stosuje się niekiedy w regionach winiarskich południowej Europy. Rasy dzikich drożdży występujące w chłodniejszej strefie klimatycznej są zwykle mniej odporne i bardziej zawodne, co powoduje niebezpieczeństwo przerwania fermentacji przy niskiej zawartości alkoholu i zakażenia wina przez niepożądane bakterie. Dlatego w naszych warunkach znacznie lepsze efekty uzyskuje się prowadząc fermentację przy użyciu szlachetnych kultur drożdży selekcjonowanych laboratoryjnie. W sprzedaży dostępne są różnorodne selekcje profesjonalnych drożdży do wyrobu wina w formie gotowych preparatów w stanie suchym. Są to zarówno drożdże uniwersalne, jak i selekcje przeznaczone do szczególnego zastosowanie (np. drożdże odporne na niskie temperatury lub wysokie stężenie alkoholu). Preparaty takie są oznaczone nazwą rodzaju drożdży (np. Saccharomyces Cerevisiae albo Saccharomyces Bayanus) i powinny zawierać informacje i zalecenia dotyczące ich zastosowania. Po zakupieniu można je przechowywać w lodówce przez co najmniej 1 rok. Preparat drożdży stosuje się w ilości około 20 g na 100 l moszczu. Drożdże miesza się z wodą o temperaturze około 35°C (0,1 l wody na 10 g preparatu) i po 30 minutach wlewa się do moszczu. Do moszczu można też dodać pożywkę do drożdży, na przykład fosforan amonowy w ilości 50 g na 100 l moszczu. Fermentacja alkoholowa W trakcie fermentacji alkoholowej pod wpływem drożdży zawarty w moszczu cukier przemienia się w alkohol etylowy i dwutlenek węgla: C6H12O6 → CH3CH2OH + 2 CO2 Podczas fermentacji tworzą się także inne substancje i związki chemiczne, z których najważniejsza jest gliceryna (glicerol) a także wytwarza się sporo ciepła. Fermentacja przebiega w trzech głównych fazach. Najpierw następuje faza zafermetowania, podczas której dodane do moszczu drożdże gwałtownie się rozmnażają. Druga, faza, to tak zwana fermentacja burzliwa, podczas której następuje szybki rozkład cukru i wydzielanie się dużych ilości dwutlenku węgla. Jest to właściwy i najważniejszy etap fermentacji alkoholowej. Po przefermentowaniu głównej masy cukru ustaje intensywność procesów fermentacyjnych i młode wino przechodzi w etap dofermentowania inaczej fermentacji cichej. W tym czasie w winie zachodzi również zwykle proces tak zwanej fermentacji jabłkowo-mlekowej, który omówimy w kolejnym akapicie. Przy produkcji wina na niewielką skalę fermentację prowadzi się zwykle w butlach szklanych o pojemności do 50 l. Mają one wiele zalet: dzięki niewielkiej pojemności umożliwiają dość łatwą kontrolę temperatury fermentacji, przezroczyste szkło daje nam także możliwość łatwiejszej kontroli wszelkich procesów zachodzących podczas fermentacji. Wyrabiając wino w ilości do 1000 a nawet 1500 litrów możemy używać wyłącznie butli szklanych i dopiero przy większej skali produkcji warto pomyśleć o zakupie zbiorników stalowych. Butle napełniamy moszczem w około 85%, pozostawiając wolną przestrzeń dla piany tworzącej się podczas fermentacji burzliwej, a następnie dodajemy przygotowane drożdże i ewentualnie pożywkę (patrz wyżej). Po zakończeniu fazy fermentacji burzliwej, kiedy ustaje gwałtowne wydziela nie się dwutlenku węgla należy butle dopełnić moszczem, aby pozostał jak najmniejsza wolna przestrzeń. Do zamknięcia butli zwykle używa się korków zaopatrzonych w tak zwaną rurkę fermentacyjną, czyli zawór wodny umożliwiający ulatnianie się nadmiaru dwutlenku węgla. Zamiast rurki fermentacyjnej można butle zamknąć tamponem z kilku warstw wyjałowionej gazy. Bardzo istotne znaczenie dla przebiegu procesu fermentacji ma właściwa temperatura. Prowadząc fermentację w niewielkich zbiornikach (do 50 l) możemy bez większego trudu kontrolować temperaturę fermentującego moszczu poprzez zachowanie odpowiedniej temperatury w pomieszczeniu w którym prowadzona jest fermentacja. W fazie zafermentowania należy utrzymać temperaturę pomieszczenia na poziomie 20–22°C, aby wspomóc rozwój komórek drożdży. Jeśli w tej fazie następują trudności z rozpoczęciem fermentacji należy dostarczyć drożdżom więcej tlenu przedmuchuj ąc kilkakrotnie moszcz wężykiem. Po rozpoczęciu fermentacji burzliwej należy zmniejszyć temperaturę fermentacji do 15–20°C. Ponieważ w tej fazie moszcz samoczynnie się ogrzewa należy zachować temperaturę pomieszczenia ok. 15–17°C. Jeśli fermentacja prowadzona jest w chłodniejszej, nie ogrzewanej piwnicy należy zastosować rasy drożdży odporne na niskie temperatury (tzw. drożdże kriofilne). Fermentacja jabłkowo-mlekowa Jest to biologiczna przemiana kwasu jabłkowego na kwas mlekowy i dwutlenek węgla: COOH – CH2 – CHOH – COOH → CH3 – CHOH – COOH + CO2 Proces ten zachodzi pod wpływem różnych ras bakterii i rozpoczyna się najczęściej samorzutnie po zakończeniu fermentacji burzliwej, w fazie dofermentowania (fermentacji cichej). W praktyce winiarskiej fermentacja jabłkowo-mlekowa oznacza obniżenie kwasowości wina, ponieważ ostry, agresywny kwas jabłkowy zostaje zastąpiony całkowicie lub częściowo przez znacznie łagodniejszy w smaku kwas mlekowy. Prawidłowo przeprowadzona fermentacja jabłkowo-mlekowa przyczynia się też lepszej stabilizacji wina. Proces ten ma więc duże znaczenie dla win o dużej kwasowości, szczególnie win czerwonych, które powinny dłużej dojrzewać. Wina takie powinny rutynowo przechodzić fermentację jabłkowo-mlekową. Nie powinny jej natomiast przechodzić lekkie wina białe o niskiej kwasowości. W takim przypadku należy młode wino kilka dni po ustaniu fermentacji burzliwej zasiarkować i zlać znad osadu. Fermentacja jabłkowo-mlekowa trwa zwykle około miesiąca i powinna się odbywać w temperaturze 20–22°C, a jej symptomem jest powolne wydzielanie się dwutlenku węgla. Podczas trwania tego procesu należy dwu– trzykrotnie przeprowadzić napowietrzanie wina i mieszanie z osadem. Nie powinno się zbyt długo trzymać wina nad osadem drożdży, gdyż może to być przyczyna groźnych wad i chorób. Dlatego, kiedy tylko kwasowość wina wyraźnie obniży się, wino siarkujemy i zlewamy znad osadu. Jeśli nawet fermentacja jabłkowo-mlekowa nie została zakończona należy wino zlać znad osadu najpóźniej około połowy stycznia. Można wówczas wznowić fermentację jabłkowo-mlekową dodając do wina preparat bakterii kwasu mlekowego Leuconostoc Oenos. Zlewanie wina znad osadu (pierwszy obciąg) Wino zlewamy znad osadu grawitacyjnie, za pomocą plastikowego lub gumowego wężyka, dodaj ąc pirosiarczyn potasu w dawce 10 g na 100 l wina białego i 6–7 g na 100 l wina czerwonego. W przypadku lekkich win białych o niskiej kwasowości pierwszy obciąg wykonujemy najczęściej po połowie listopada (ok. 6 tygodni po zaszczepieniu moszczu preparatem drożdży). Wina cięższe o wyższej kwasowości, przechodzące fermentację jabłkowo-mlekową oraz wina czerwone zlewamy zwykle około nowego roku. Klarowanie młodego wina Po zlaniu znad osadu i zasiarkowaniu wino przechowujemy w chłodnym pomieszczeniu w napełnionych “pod korek” butlach, najlepiej w temperaturze 8–12°C. Wino przechodzi wówczas trwający około 1–2 miesięcy proces klarowania, kiedy wytracające się z wina osady gromadzą się na dnie pojemnika. Prawidłowo zrobione wino powinno klarować się samoczynnie. Jeśli jednak klarowanie trwa zbyt wolno można zastosować środek klarujący karuk (klej rybi) dostępny w formie granulatu lub żelu. Najwygodniej jest zastosować płynny preparat (np. Erbslöhhausenpaste), który dodajemy do wina w ilości 40–80 ml na 100 l wina wraz z zolem krzemionkowym w dawne 10–20 na 100 l wina. Po wykonaniu tego zabiegu wino powinno się pozostawić na kilka dni do całkowitego oczyszczenia a następnie zlać znad osadu. Drugi obciąg Ponowne zlanie wina znad osadu należy przeprowadzić mniej więcej 2 miesiące po pierwszym obciągu, a więc w lutym lub w marcu. Wino przetaczamy do pojemników zdezynfekowanych 1,5% roztworem pirosiarczynu potasu, przy minimalnym kontakcie z tlenem. Wino nie powinno wypływać z wężyka otwartym strumieniem i rozbryzgiwać się o dno lub ścianki pojemnika (wężyk powinien sięgać do dna butli). Przelewanie otwartym strumieniem z dostępem powietrza stosuje się jedynie w przypadku pojawienia się w winie niepożądanych, tak zwanych redukcyjnych zapachów (cebula, kapusta, spalona guma). W czasie drugiego obciągu wino powinno wyglądać na całkowicie czyste i klarowne, a jego powierzchnia powinna być całkowicie błyszcząca (z “iskrą”). Jeśli w winie dostrzegalne są jakiekolwiek ślady zmętnień i opalizacji należy ponownie zastosować środek klarujący. Prawidłowo zrobione, całkowicie zdrowe wino wytrawne nie wymaga siarkowania na tym etapie wyrobu. Jeśli wino wygląda na niestabilne (np. pojawiają się pęcherzyki dwutlenku węgla) należy je słabo zasiarkować dawką 3 g pirosiarczynu potasu na 100 l. Należy zawsze siarkować wina w których pozostawiono pewną ilość cukru resztkowego aby nie dopuścić do ponownej fermentacji. Przy winach zawierających ponad 5 g/l cukru resztkowego stosuje się dawki od 10 do 20 g pirosiarczynu potasu na 100 l (im słodsze wino, tym silniej powinno być siarkowane). Dojrzewanie i przechowywanie wina Wina produkowane tradycyjnym sposobem w naszej strefie klimatycznej powinny po zakończeniu fermentacji leżakować przez co najmniej kilka miesięcy, choć najlepszą jakość osiągają dopiero po 18–24 miesiącach dojrzewania. W tym czasie wytrąca się nadmiar kwasów i garbników, przez co wino nabiera łagodniejszego smaku a także rozwijają się złożone substancje aromatyczne odpowiedzialne za smak i zapach wina. W praktyce wyrobu wina na niewielką skalę najlepiej jest przechowywać wino w szczelnie zamkniętych butlach szklanych o pojemności 10 do 50 litrów. Należy dbać aby butle były zawsze pełne (“pod korek”) a ubytki należy na bieżąco uzupełniać winem z innych pojemników (dlatego wygodnie jest rozlać wino do butli o różnej pojemności). Większe partie wina można przechowywać w zbiornikach ze stali nierdzewnej z tak zwanym “pływającym” dnem. Początkującym winiarzom nie polecamy stosowania drewnianych beczek, gdyż bez odpowiedniego doświadczenia może się skończyć zakażeniem wina. Należy tez unikać niepotrzebnego butelkowania wina. Wino najlepiej dojrzewa w chłodnej, ciemnej piwnicy, w miarę stałej temperaturze rzędu 8–15°C. W takich warunkach możemy przechowywać zdrowe wino bez konieczności siarkowania nawet do 8–12 miesięcy. Dojrzewające wino Źle znosi temperatury zbyt wysokie, duże wahania temperatur i dostęp światła. Około 6 miesięcy po drugim obciągu, zwykle we wrześniu ponownie przelewamy wino bez dostępu powietrza i słabo siarkujemy. Dla win całkowicie zdrowych stosujemy dawkę 3 do 6 g pirosiarczynu potasu na 100 l. Wojciech Bosak Młynkoodszypułkowarka do winogron renomowanej Włoskiej firmy Enoitalia. Wykonana ze stali nierdzewnej. Bez pompy transferowej. Przenośnik śrubowy wyposażony jest w gumowe końcówki. System rozdrabniania winogron z regulowanym wałkiem. Urządzenie wyposażone jest w zbiornik do zbierania moszczu i przyłącze do pompy. Do urządzenia można dostawić pompę np model Gamma 80. Cechy : Wydajność 2000/4000 kg / h Silnik 1,8 kW Kosz ze stali nierdzewnej, Zbiornik do zbierania Manualna zmiana prędkości Przyłącze pompy 60 Ø. Wymiary 1390x800x1320 mm Waga 160 kg Przesyłka kurierska od 135 zł CENA NA ŻĄDANIE 1569,75 zł z VAT Numer magazynowy: Orientacyjny czas wysyłki: Skontaktuj się z nami Kruszarka do winogron 20 l z napędem elektrycznym Rozdrabniacz do winogron napędzany silnikiem elektrycznym. CENA NA ŻĄDANIE 2812,28 zł z VAT Numer magazynowy: Orientacyjny czas wysyłki: Skontaktuj się z nami CENA NA ŻĄDANIE 841,28 zł z VAT Numer magazynowy: Orientacyjny czas wysyłki: Skontaktuj się z nami CENA NA ŻĄDANIE 863,77 zł z VAT Numer magazynowy: Orientacyjny czas wysyłki: Skontaktuj się z nami Elektryczna kruszarka do winogron + pompa Cena informacyjna: 9 339,00 zł z VAT. Obowiązują indywidualne... CENA NA ŻĄDANIE Numer magazynowy: Orientacyjny czas wysyłki: Skontaktuj się z nami Kruszarka do winogron 10 l, z zasobnikiem ze stali nierdzewnej Kruszarka do winogron z zasobnikiem ze stali nierdzewnej o... CENA NA ŻĄDANIE 665,78 zł z VAT Numer magazynowy: Orientacyjny czas wysyłki: Skontaktuj się z nami Profesjonalna, elektryczna kruszarka do winogron + wałki + pompa Cena informacyjna: 17 954,00 zł z VAT. Obowiązują indywidualne... CENA NA ŻĄDANIE Numer magazynowy: Orientacyjny czas wysyłki: Skontaktuj się z nami Elektryczna kruszarka do winogron, 1/2 stal nierdzewna Winogrona są najpierw rozdrabniane, a następnie mielone (tak jak w... CENA NA ŻĄDANIE 3352,28 zł z VAT Numer magazynowy: Orientacyjny czas wysyłki: Skontaktuj się z nami Ręczna kruszarka do winogron, 1/2 stal nierdzewna Winogrona są najpierw rozdrabniane, a następnie mielone, tak jak w... CENA NA ŻĄDANIE 2083,28 zł z VAT Numer magazynowy: Orientacyjny czas wysyłki: Skontaktuj się z nami Ręczna kruszarka do winogron, stal nierdzewna Winogrona są najpierw rozdrabniane, a następnie mielone, tak jak w... CENA NA ŻĄDANIE 2888,78 zł z VAT Numer magazynowy: Orientacyjny czas wysyłki: Skontaktuj się z nami Ręczna kruszarka do winogron, lakierowana Winogrona są najpierw rozdrabniane, a następnie mielone, tak jak w... CENA NA ŻĄDANIE 1669,28 zł z VAT Numer magazynowy: Orientacyjny czas wysyłki: Skontaktuj się z nami 593,77 zł z VAT Numer magazynowy: Orientacyjny czas wysyłki: 7 - 21 dni roboczych Farmárik, Bolešov 448, 018 53 Bolešov sales@ Tel. +48 604 662 314 (kontakt w języku polskim 8:30 - 9:30) Tel: +421 948 122 561 (kontakt w języku słowackim 7:30 - 15:30) Data aktualizacji: 19-04-2021 Dom i Ogród Posadziłeś winogrono w ogrodzie i wyjątkowo obrodziło? Owoce możesz wykorzystać na wiele sposobów. Doskonale smakują jako soki i dżemy winogronowe. To jednak niejedyne możliwości. Absolutnym hitem jest wino z winogron. Nigdy nie przygotowywałeś takiego trunku? To nie problem! Wystarczy, że wykorzystasz przepis na wino. Przedstawiamy najlepsze sposoby, aby zrobić domowe wino. Skorzystaj z nich, a już nigdy nie będziesz zastanawiał się jak zrobić wino z winogron. Jak zrobić wino z winogron? Czy to trudne? Zastanawiasz się, czy w domowych warunkach będziesz w stanie przygotować dobre wino z winogron? To możliwe, a co więcej - bardzo proste. Wbrew pozorom nie potrzebujesz do tego większego doświadczenia, czy wiedzy. Wystarczą Ci przygotowane przez nas przepisy, kilka produktów spożywczych jak cukier, czy drożdże i podstawowe wyposażenie - balon (gąsior) z rurką lub inne naczynie, w którym owoce będą mogły fermentować. Jeżeli nie masz specjalnego gąsiora na wino z winogron i wybierasz inne naczynie, pamiętaj, że musi ono mieć konstrukcję pozwalającą na umieszczenie w górnej części rurki fermentacyjnej. To bardzo ważne dla poprawności całego procesu. Źródło: Czy wino z winogron jest zdrowe? Dobra informacja dla osób, które lubią wino z winogron, jest taka, że mogą spożywać je bezkarnie. Ten trunek jest nie tylko wyjątkowo smaczny, ale także jak się okazuje bardzo zdrowy. Zalecane jest szczególnie wino z winogrona ciemnego. Owoce te mają sporą dawkę antyoksydantów, dzięki czemu są w stanie wspomagać zdrowie człowieka w walce z różnymi chorobami cywilizacyjnymi. Spożywane od czasu do czasu wino z winogron może więc ochronić Cię przed chorobami serca, a nawet nowotworami. Niektórzy twierdzą, że trunek pomaga także w walce z otyłością, czy osteoporozą. Niepotwierdzone dane wskazują także na ochronę przed chorobą Alzheimera. Spożywając domowe wino, podobnie jak w przypadku każdego innego trunku, powinieneś pamiętać o umiarze. Kieliszek do obiadu dwa lub trzy razy w tygodniu będą w zupełności wystarczające, aby zachować profilaktykę zdrowotną. Najwięcej o właściwościach zdrowotnych wina wiedzą Francuzi. Według nich kieliszek dziennie - wypijany do posiłku - to absolutna podstawa, aby o siebie zadbać. Sami lekarze podkreślają natomiast, aby nie przekraczać dawki ok. 250ml dziennie. Jak zbierać owoce na wino z winogron? Żeby otrzymać naprawdę dobre wino domowe z winogron, konieczne jest prawidłowe zbieranie owoców przeznaczonych na trunek. Winogrona muszą być dojrzałe, ale nie mogą być przejrzałe, ponieważ wtedy nie będą smaczne. Szczególnie pożądane są duże owoce, które mają sporo soku. Podstawą w przypadku zbiorów owoców na domowe wino jest ich segregacja. Na tym etapie warto usunąć wszelkie okazy, który mają plamki, ślady pleśni, czy uszkodzoną skórkę na większej powierzchni. Źródło: Kiedy zbierać owoce na domowe wino? Najlepszym momentem na zebranie owoców na wino z winogron jest końcówka września. Oczywiście jest to termin umowny. Dlatego warto wziąć pod uwagę także dodatkowe kwestie jak warunki pogodowe, czy stopień dojrzałości. Jeżeli jednak utrzymuje się standardowa temperatura i występują pora sucha - ten moment będzie najlepszy. Wino z białych winogron - przepis Domowe wino z jasnych odmian winogrona jest bardzo smaczne. Co więcej, wykorzystasz je nie tylko jako dodatek do obiadu, czy kolacji. Z powodzeniem można stosować je podczas przygotowywania dań np. z rybami lub owocami morza. Źródło: Składniki na wino z białych winogron: 2 kg jasnych winogron odpowiedniej jakości, 3 litry wody (przegotowanej z kranu lub butelkowej) 1 kg cukru Drożdże (specjalne winiarskie) Pożywka dla drożdży (np. z wit. B1) 3-4 rodzynki Domowe wino - wykonanie: Przygotowane winogrono oczyść z szypułek i opłukaj. Następnie umieść w dużej misce i wsadź ją do lodówki na ok. dobę. Po upływie tego czasu przesyp je do naczynia, w którym będziesz ostatecznie przygotowywać wino. Do osobnego pojemnika wlej wodę i wsyp cukier, a następnie dokładnie mieszaj do momentu, kiedy wszystko się rozpuści. Jeżeli to nastąpi, przelej roztwór do naczynia z owocami. Kolejnym krokiem będzie dodanie drożdży oraz pożywki. Substancje te dostępne są w formie sypkiej, dlatego warto rozsypać je równomiernie w naczyniu. Całość zamknij specjalną pokrywką z rurką fermentacyjną i odstaw gąsior w ciepłe miejsce, gdzie spędzi około miesiąca. Po upływie wskazanego czasu przecedź wino i zlej do właściwej butelki, w której będzie przechowywane. Dodaj też 3-4 rodzynki. Po upływie kolejnego tygodnia - domowe wino nadaje się do spożycia. Wino z ciemnych winogron - przepis Wino z winogrona ciemnego jest zdrowsze… i zdecydowanie łatwiejsze do przygotowania. Nie potrzebujesz w tym przypadku drożdży ani pożywki dla niej. Dlaczego? Sekret tkwi w skórce, która pokryta jest delikatnym, białym nalotem. Jeżeli nie umyjesz owoców, będzie to czynnik odpowiedzialny za fermentację. Źródło: Składniki na wino z ciemnych winogron: 5 kg winogron ciemnych 2,5 litra wody (przegotowanej z kranu lub butelkowej) 1,5 kg cukru (jeżeli lubisz bardzo słodkie domowe wino, możesz zwiększyć tę ilość do 2kg ) Domowe wino z winogron ciemnych - wykonanie: Każdy owoc winogrona zgnieć i wrzuć do gąsiora lub naczynia, w którym będzie wykonywane domowe wino, a następnie wlej do niego 1,5 litra wody. Zacznij przygotowanie syropu cukrowego - wykorzystaj do tego połowę odmierzonego cukru oraz 0,5 litra wody, a następnie wlej do naczynia z poprzednimi składnikami i dokładnie wymieszaj. Na naczynie nałóż korek lub pokrywkę z rurką fermentacyjną i zostaw je w ciepłym miejscu na 3-4 dni. Po upływie określonego czasu przygotuj ponownie syrop cukrowy i wlej go do gąsiora. Ponownie wszystko wymieszać i odstaw w to samo miejsce na 7 dni. Po tygodniu całość odcedź, wyczyść naczynie i ponownie wlej do niego płyn. W ten sposób musisz przechowywać go jeszcze przez miesiąc - dopiero wtedy będzie dobre. Przepis na wino z winogron różowych Wino z winogron różowych jest jednym z najrzadziej spotykanych, chociaż jego przygotowanie wcale nie jest trudniejsze. To idealna propozycja dla wszystkich osób, które lubią delikatne smaki trunków. Źródło: Składniki na domowe wino różowe 1,5 kg winogron różowych 8 litrów wody (przegotowanej z kranu lub butelkowej) 2 kg cukru Wino z winogron różowych - wykonanie: Winogrono oberwij z szypułek i umieść w naczyniu. Rozpuść cukier w wodzie i kiedy uzyskasz klarowny roztwór, zalej nim owoce. Nałóż na naczynie pokrywę z rurką fermentacyjną i dostaw w ciepłe miejsce na około półtora miesiąca. Po upływie określonego czasu przecedź owoce przez gazę, wyczyść gąsior i wlej do niego uzyskany płyn. Tak odcedzone wino wymaga minimum 3-4 tygodni, aby można było go spożywać. Po jakim czasie można pić wino z winogron? Wino z winogron, które było przez Ciebie robione samodzielnie, zazwyczaj wymaga odczekania od 3 do 6 tygodni, aby można było go spożywać. W tym czasie następują ostatecznie procesy odpowiedzialne między innymi za klarowność trunku. Czasem może zdarzyć się, że okres ten powinno wydłużyć się do 2-3 miesięcy. Zwykle jest to jednak rzadka sytuacja. Źródło: Domowe trunki i przetwory są zawsze najlepsze, ponieważ nie zawierają szkodliwych substancji. Dzięki dżemom i nalewkom z derenia jadalnego można wzmocnić swoją odporność. Z kolei kiszona kapusta lub kiszone ogórki doskonale wpływają na układ pokarmowy. Wykorzystując receptury przekazywane z pokolenia na pokolenia można więc zapewnić sobie doskonałe zdrowie. Jak butelkować domowe wino? Butelkowanie wina to ostatni krok podczas przygotowywania domowego trunku, ale równie ważny jak poprzednie etapy. Jedną z najważniejszych kwestii jest szkło - to najlepiej, jeżeli jest ciemne. Nie ma znaczenia jego odcień - butelki mogą być zarówno ciemnozielone, jak i brązowe. Co więcej, doskonale sprawdzą się te ze sklepowych win czy innych trunków. Gotowe, domowe wino za pomocą niewielkiego wężyka przelewa się butelek. W razie potrzeby można je dosłodzić, ale trzeba być ostrożnym żeby nie przesadzić. Po przelaniu można przejść do korkowania. Do tego zawsze należy wykorzystywać nowe korki. Im lepszej jakości, tym mniejsze ryzyko rozszczelnienia i zepsucia wina. Przyda Ci się także specjalne akcesorium określane mianem korkownicy. Przystępując do butelkowania trunku, jakim jest domowe wino, pamiętaj, że okres fermentacji powinien być zakończony. W innym przypadku może czekać się przykra niespodzianka w postaci rozsadzenia butelki. Źródło: 📍 Wino z winogron - ile cukru? Ilość cukru potrzebna, aby zrobić wino z winogron ustalana jest indywidualnie dla każdego przepisu. Wiele w tym zakresie zależy od ilości owoców oraz wykorzystanej wody. Nie ma jednej reguły mówiącej o konkretnej ilości cukru. 📍 Jak zrobić wino z winogron ciemnych? Żeby zrobić wino z winogron ciemnych wystarczą zaledwie 3 składniki - owoce, woda i cukier. W tym przypadku nie ma konieczności wykorzystywana drożdży, ani pożywki dla drożdży. Dzieje się tak ze względu na biały osad - znajdujący się na skórce owoców. To on jest odpowiedzialny za fermentację. 📍 Jak zrobić wino z winogron? Proporcje Proporcje, żeby zrobić wino z winogron zależą wyłącznie od przepisu, który wykorzystujesz. Nie ma w tym przypadku jednej uniwersalnej zasady. Ważne jest przestrzeganie zapisów znajdujących się w przepisie. 📍 Jak się robi wino z winogron? Wino z winogron jest bardzo proste do zrobienia w domowym zaciszu. W większości przypadków oprócz owoców potrzebujesz zaledwie kilka innych składników: drożdży, pożywki, cukru i wody. Korzystając z uproszczonych przepisów na wino z winogron, możesz ograniczyć się wyłącznie do winogrona, cukru i wody.

jak zrobić młynek do winogron